Showing posts with label the war on drugs. Show all posts
Showing posts with label the war on drugs. Show all posts
Wednesday, December 31, 2014
This is the best of 2014
Posted by
worker 11811
at
Wednesday, December 31, 2014
1 comments
Labels: Badbadnotgood, Beyonce, black atlass, D'Angelo, Damon Albarn, feature, Flying Lotus, Freddie Gibbs, Future Islands, How to Dress Well, interpol, Kevin Morby, Madlib, The Twilight Sad, the war on drugs
Tuesday, April 8, 2014
The War on Drugs - Lost in the Dream
| The War on Drugs Lost in the Dream (Secretly Canadian, 2014) |
Δεν ξέρω πόσοι θα μπορέσουν να βρουν σημεία αναφοράς στο μικρό κειμενάκι που θα ακολουθήσει, αλλά όσοι βρουν αξίζει να δώσουν μια ευκαιρία στον πιο soft δίσκο της χρονιάς (και μέχρι ώρας τον ιδανικότερο για να σε κάνει να βάλεις repeat και repeat). Να πω την αλήθεια, έκανα ένα διάλειμα για τον δίσκο των La Dispute. Ευτυχώς που υπήρξε κι αυτό γιατί είχα καιρό να ακούσω κάτι καινούργιο καινούργιο. Φέρνει κι ο ενλευκώ τους simple minds (και τον boy george) και οι οργασμοί δεν έχουν τελειωμό.
Σκάει λοιπόν ο δίσκος των war on drugs που να πω την αλήθεια, δεν τους είχα σε ιδιαίτερη εκτίμηση. Ο δίσκος του ΄11 αν δεν κάνω λάθος δεν μου είχε κάνει καμία αίσθηση. Ναι, λοιπόν, σκάει ο δίσκος και μπαίνει πρώτο τραγούδι το under the pressure. Ρε genesis, πολύ boss, και U2 και simple minds και απ' όλα...και λες όπα. Easy listening αλλά όμορφο. Ολοκληρος ο δίσκος είναι ένας ήχος από τα παλιά. Οι συνθέσεις είναι όλες έξυπνες, αν και μερικές φορές ο χρόνος είναι λίγο μεγαλύτερος από ότι ήθελα, και μελαγχολικές. Σκέψου An Ocean In Between the Waves ξανά και ξανά.
Δεν υπάρχουν πολλά να πεις για αυτόν το δίσκο. Τον βάζεις να παίξει. Αν είσαι στη φάση, ξαναμπαίνει στο repeat. Αν όχι...τότε δεν προλαβαίνει ούτε το πρώτο κομμάτι να τελειώσει.
Όμορφος δίσκος, που αν και φαντάζομαι θα ξεχαστεί εύκολα, εμένα με συντροφεύει κανα μήνα τώρα.
7.5Σκάει λοιπόν ο δίσκος των war on drugs που να πω την αλήθεια, δεν τους είχα σε ιδιαίτερη εκτίμηση. Ο δίσκος του ΄11 αν δεν κάνω λάθος δεν μου είχε κάνει καμία αίσθηση. Ναι, λοιπόν, σκάει ο δίσκος και μπαίνει πρώτο τραγούδι το under the pressure. Ρε genesis, πολύ boss, και U2 και simple minds και απ' όλα...και λες όπα. Easy listening αλλά όμορφο. Ολοκληρος ο δίσκος είναι ένας ήχος από τα παλιά. Οι συνθέσεις είναι όλες έξυπνες, αν και μερικές φορές ο χρόνος είναι λίγο μεγαλύτερος από ότι ήθελα, και μελαγχολικές. Σκέψου An Ocean In Between the Waves ξανά και ξανά.
Δεν υπάρχουν πολλά να πεις για αυτόν το δίσκο. Τον βάζεις να παίξει. Αν είσαι στη φάση, ξαναμπαίνει στο repeat. Αν όχι...τότε δεν προλαβαίνει ούτε το πρώτο κομμάτι να τελειώσει.
Όμορφος δίσκος, που αν και φαντάζομαι θα ξεχαστεί εύκολα, εμένα με συντροφεύει κανα μήνα τώρα.
Those will burn: under the pressure, suffering, An Ocean In Between the Waves
Posted by
bo(m)bbieR
at
Tuesday, April 08, 2014
0
comments
Labels: reviews, the war on drugs
Subscribe to:
Posts (Atom)






















