Showing posts with label Radiohead. Show all posts
Showing posts with label Radiohead. Show all posts

Friday, December 16, 2011

05. Radiohead -The King of Limbs




Είχα τόσο καιρό να περιμένω έτσι για ένα δίσκο. Είχα τόσο καιρό να δω να γίνεται τέτοιος χαμός την ημέρα που θα έβγαινε (εγώ να περιμένω ατέλειωτες ουρές σε πολεοδομία - εφορία να μην τον έχω ακούσει και να διαβάζω σε twitter και fb τρελαμένο κόσμο). Είχα καιρό να ακούσω ένα δίσκο και να μου σκάσουν στο μυαλό χιλιάδες εικόνες από το πρώτο άκουσμα (ειδικότερα τα τέσσερα πρώτα τραγούδια).

Γιατί στο 05 τότε κι όχι στο 01...;;;Δύσκολο να πω(από το 7-2 για μένα όποια σειρά και να βάζαμε θα ήταν το ίδιο...ή σχεδόν το ίδιο)

...αλλά στο νο01 είναι πραγματικά ο καλύτερος δίσκος που άκουσα φέτος....

07. Dirty Beaches - Badlands
07. Girls - Father, Son, Holy Ghost
08. Danger Mouse&Daniel Luppi - Rome
09. Arch/Matheos - Sympathetic Resonance
10. Acid Baby Jesus - Acid Baby Jesus LP
11. Κτίρια τη Νύχτα - Σημειώσεις Άλυτων Θεμάτων
12. Bibio - Mind Bokeh
13. Tyler the Creator - Goblin
14. Black Lips - Arabia Mountain
15. Puscifer - Conditions of my parole
16. Chelsea Wolfe - Apokalypsis
17. Fleet Foxes - Helplessness Blues
18. James Blake - James Blake
19. Glasvegas - EUPHORIC ///HEARTBREAK\\\
20. Talib Kweli - Gutter Rainbows

Tuesday, June 21, 2011

Saturday, August 29, 2009

Radiohead - new traxx!

Για όποιον δεν έχει πάρει γραμμή, αυτό το καιρό κυκλοφορούν τρία καινούρια Radiohead/Τhom Yorke κομμάτια στο διαδίκτυο.

1.
Harry Patch (In memory of): Στη μνήμη του τελευταίου βρετανού αποθανόντα του 1ου παγκοσμίου πολέμου. Ωραία η ενορχήστρωση του Johnny στο background δε λέω, αλλά την «αφιέρωση» τη βρίσκω κομμάτι άκυρη και το τραγούδι κάπως βαρετό.





2. These Are My Twisted Words: Εδώ έχουμε να κάνουμε με κλασσικούς τσιγαριστούς Radiohead. Υπέροχα ταξιδιάρικο, σκοτεινό. Για λόγο που μοναχά αυτοί κατανοούν το άφησαν εκτός In rainbows τελευταία στιγμή.



3.All for the best: Τρίτο και καλύτερο. Συναισθηματικα φορτισμενο. Κάθε του ακρόαση είναι και ένα ξεχωριστό σοκ. Ανατριχιαστικοί στίχοι, η φωνή του Τομ στα καλύτερα της. Θα μπορούσε να είναι το καλύτερο κομμάτι του Eraser.