The Men - New Moon

The Men New Moon (Sacred Bones Records, 2013)

Ο δίσκος των the men είναι κάτι που δεν περιμένεις. Κυρίως γιατί περιμένεις κάτι άλλο, εξίσου καλό και ξαφνικά "ανοίγει η πόρτα" σε ένα κόσμο φτιαγμένο με προσοχή. Τα 2 πρώτα κομμάτια του δίσκου θεωρώ πως είναι ο χάρτης ολόκληρου του project.

Ας αρχίσουμε από τα απλά. Αμερικάνικος ήχος που έχει ξεφύγει από την παλαιότερη βιασύνη και έξαψη του συγκροτήματος και κινείται σε πιο φολκ μονοπάτια, δομημένα και ελεγχόμενα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια τους. Φλωρεύουν ωρέ τα παληκάρια όμως??

Δεν ξέρω αληθεια. Εγώ που γερνάω και γίνομαι όλο πιο συναισθηματικός (φαντάζομαι το έχει η ηλικία) ξαφνιάστηκα χαρούμενα όταν άκουσα το open the door και καπάκι το half angel half light...Ροκ των 22-20's, ροκ εν ρολλ των BRMC, και έναν αέρα αμερικάνικης υπαίθρου...χιλμπιλι κι έτσι μερικές φορές....
γίνονται mainstream μου είπε κάποιος και δεν με ένοιαζε να διαφωνίσω, αφού ακούγοντας το seed και το I saw her face ανακάλυψα πως ακόμα μπορούν και γράφονται μπαλάντες (με την σημασία της λέξεις που δίναμε το '90) που γαμάνε μάνες...

Ακολουθεί το high and lonesome. Ορχηστρικό κομμάτι που χαιρετά το μισό αγγελικό κομμάτι του δίσκου και υποδέχεται το μισό φωτεινό. Με το brass και το electric να αλλάζουν ταχύτατα το ρυθμό του δίσκου. Σβελτάδα και ιδρώτας και βρώμικες κιθάρες και βρώμικες κιθάρες. Το αίμα νερό δεν γίνεται ακόμα κι αν παρατηρείς πως οι 2 πρώτοι δίσκοι πέρασαν πια και πάνε...
Το bird song με slide κιθάρες και φυσαρμόνικα σίγουρα θα παίζεται στα σαλουν κάποιας κιτρινισμένης από τον ήλιο πόλης της αμερικής..
Εξαιρετικός δίσκος με ποιότητες που δεν βρίσκεις σε φουριόζικά συγκροτήματα. Δίσκος που μέρα νύχτα κερδίζει τον ακροατή του όλο και περισσότερο.



Εντάξει, δεν είχα αμφιβολία ότι το live στο Αn θα μαζέψει κόσμο, όπως δεν είχα αμφιβολία ότι θα είναι τίγκα στην ενέργεια. Με το new moon θα απογειωθεί....

9,0

Those will burn: The seeds, I saw her face, electric

πάλι μαζεύτηκαν πολλά....

ο Φεβρουάριος μπήκε πιο φουριόζικα από τον γεννάρη και ειδικότερα τώρα στα χασομέρια οι δισκοί που μπαίνουν στο itunes γίνονται όλο και καλύτεροι και όλο και περισσότεροι...
Επαθα κι αυτό που λένε επιστροφή στην μουσική της pub, δυστυχώς χωρίς την λατρεμένη μυρωδιά μιας βρωμιάρας pub και το pint από μια london's pride...
εντάξει δεν μπορούμε να τα έχουμε κι όλα.

1. Έτσι ο δίσκος των Eels μου άρεσε για χαζολόγημα...ελαφρύς σα βραδινό αεράκι και ανούσιος όσο πρέπει για να μπει σε μια διαδρομή με το αμάξι, πχ.




2.  οι Endless boogies σκοτείνιασαν λίγο τον ουρανό και έκαναν τα βράδια λίγο πιο ενδιαφέροντα. Ένα καλό μπερμπον θα μπορούσε κάλλιστα να ακολουθήσει όλο το δίσκο και να κάνει παρέα στα ατελείωτα σόλο και τα σκονισμένα φωνητικά.

Το general admission το μικρότερο σε διάρκεια κομμάτι στο δίσκο:

3.  Ακολούθησαν οι Psychic Ills. Κι αυτοί βγαλμένοι από τα πορτοκαλοκίτρινα της άγριας δύσης. Θυμίζουν λίγο BRMC αλλά με περισσότερη ψυχεδέλεια (κάτι από moon duo πχ)

 


4. ο Toddi Wellman πραγματικά δεν ξέρω ποιός είναι. Σκόνταψα όμως πάνω το YEAH!. Δίσκος που βγαίνει πρωτοχρονια μαζί με τον αγιοβασίλη δεν μπορεί παρά να γαμάει...έτσι σαντα?? και ο δίσκος γαμάει πράγματι...εντάξει lofi garage noise pop κτλπ έχουμε φάει με το κουτάλι, τα τελευταία 3-4 χρόνια....αλλά ένας καλός δίσκος είναι πάντα ένας καλός δίσκος κιας είναι ουσιαστικά τζαμαρίσματα κομμένα και ραμμένα για ένα cdr...

Θα κάνω μόνο αναφορά σε αυτούς: Sports Bar...όποιος θέλει ψάχνει...γιατί γρήγορα γρήγορα θέλω να καταλήξω στον ΥΠΕΡΔΙΣΚΑΡΟ που έσκασε χθες διαδικτυακά, μου σακάτεψε το βράδυ και λουπάρει ασύστολα για 2η μέρα...εντάξει...τέλος μαρτίου θα τον ακούσουμε και live...ναι σωστά σωστά μιλαώ για τους the men και φυσικά για το νέο φεγγάρι (new moon)...

to video έχει ξαναπαίξει στο blog...αλλά αξίζει προσοχής...

και άλλη μια τραγουδάρα από τον ίδιο δίσκο:




οι δίσκοι είναι πολλοί και έχω καιρό να καθίσω να γράψω ένα κείμενο προσεκτικά για κάποιον από αυτούς....νομίζω οι the men θα είναι το πρώτο μετά από καιρό....