Thursday, November 5, 2009

End of the '00s: The Greeks

2000 – 2009. Δέκα χρόνια είναι πολλά. Κι όμως πέρασαν και (το ξέρω είναι κοινότυπο) ούτε το καταλάβαμε. Πάντως το διασκεδάσαμε – στις περισσότερες περιπτώσεις τουλάχιστον. Και συνήθως το διασκεδάζαμε παρέα με πολύ μουσική. Αποφασίσαμε λοιπόν να κάνουμε μία σειρά από posts που θα έχουν ως θέμα τη δεκαετία που μας πέρασε. Ναι, σωστά το καταλάβατε, για λίστες μιλάμε. Το ξέρω, και αυτό κοινότυπο είναι, αλλά έχουν πλάκα, και σε βοηθούν να θυμάσαι (και να νοσταλγείς αν θέλεις). Εξάλλου τέτοιες λίστες δεν θα τις βρείτε αλλού. Ξεκινάμε λοιπόν με μία λίστα με τους 20 πιο σημαντικούς ελληνικούς δίσκους τις τελευταίας δεκαετίας. Η σειρά είναι ενδεικτική και απλά αντιπροσωπεύει τις δικές μας σκέψεις. Enjoy.


Σωκράτης Μάλαμας Ένα(2000)
Το έντεχνο το σιχαίνομαι τόσο σα λέξη όσο και σα νοοτροπία αλλά δεν μπορεί κανείς να κλείσει τα αυτιά στον δίσκο αυτό….Τόσο οι στίχοι όσο και η μουσική έδωσαν μαζί με τον Θανάση το τελευταίο φιλί στο πεθαμένο πια έντεχνο….


Mikro Tronik*plasma(2003)
Pop electro χαρά από τους Σαλονικιούς. Γιατί χαράξαν τη γραμμή που ακολούθησαν πάρα πολλοί και ενώ αντέγραψαν τόσο πολλούς ήταν αρκετά ειλικρινείς με όλους και όλα.


The Earthbound The Brotherhood of the Dogs(2004)
Λίγα λόγια πολύ μουσική – σερφ κιθάρες, ντεζερτ ροκ και ροκ εντ ρολ. Καλύτερο απ’ όλα όσα έχουν βγάλει νομίζω.


Ρόδες Στη γιορτή της Φαντασίας(2005)
Ο πρώτος δίσκος που πήρε όλα τα καλά της ανεξάρτητης σκηνής, της DIY, και έκανε ένα δίσκο πέρα από κάθε μιζέρια…ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ.. δεν ανακάλυψε τον τροχό αλλά τα χαρούμενα παιδιά που κρύβουμε μέσα μας.


Μονικα Avatar(2008)
Γιατί ακόμα και να σε κάνουν με το ζόρι μεηνστρημ μπορείς να αποδεικνύεις την ποιότητα που διαθέτεις με το τσουβάλι και να γράφεις μουσικάρα….έπαιξε από ψαγμένους εναλλακτικούς dj μέχρι και club…


Fantastikoi Hxoi Κυρίαρχοι του σύμπαντος(2008)
Samples από παντού, σαν να περνάει η μουσική ζωή σου σε ταινία. Δίσκος χρυσάφι, free και ανεκτίμητος. Beats and pieces….


Socos and the Live Project Band Kafka(2007)
Γιατί είναι ο πιο περίεργος ήχος που έρχεται από τα παλιά….ακόμα σολάρουν οι ηλεκτρικές κιθάρες??? κι όμως ναι. Γιατί σου μαθαίνουν πώς να κάνεις ένα δύσκολο δίσκο προσβάσιμο…


Παύλος Παυλίδης and the B-Movies Live Στο Θέατρο Απόλλων, Σύρος, 22 & 23.3.08(2008)
Γιατί πήρε τους δίσκους του, κι έκανε ένα γλυκό και ρομαντικό δίσκο χωρίς να μειώσει την ποιότητα και χωρίς να χρησιμοποιήσει νιαουρίσματα και βλακείες. Γιατί οι διασκευές του ξεπερνούν και τα αυθεντικά. Γιατί δεν υπάρχει καλύτερο ελληνικό live ηχογραφημένο μες την 10ετία!


GardenBox The Last resort(2005)
Γιατί όταν ψάχνεις ένα urban soundtrack το βρίσκεις εδώ. Γιατί το Last resort φέρνει την μουσική στην πόλη και το ανάποδο. Γιατί το ποστ ροκ τους μπλέκεται με την ελεκτρονική μουσική και γίνεται μαγευτικό…


Γ. Αγγελάκας / Ν. Βελιώτης Ανάσες των Λύκων(2005)
Για την ανατριχίλα που νοιώθεις όταν τρίζουν όλα μέσα σου. Γιατί οι λέξεις σε βαρένουν, γιατί φοβάσαι να τον ακούσεις. Γιατί μπορεί να είναι λίγο χειρότερος από το «υπέροχο τίποτα» αλλά η μουσική του είναι απίστευτη.


Xaxakes Casanova(2000)
Ελληνικό Glam Rock γιατί έτσι πρέπει…και γιατί η dream pop δεν μελαγχολεί αλλά χαροποιεί…και γιατί μετά νοιώθεις και γαμώ τους casanoves….


Μ. Δέλτα / Τάνια Τσανακλίδου Το χρώμα της μέρας(2001)
Γιατί θυμίζει παλιά μεγαλεία του Μ. Δέλτα με την παρέα του και αίσθηση πειραματισμού με την γυναικεία φωνή. Γιατί έχει απ’όλα. Από trip hop μέχρι «έντεχνους πειραματισμούς».


Film Angel-B(2006)
Γιατί είναι μια από τις πιο ολοκληρωμένες ελληνικές κυκλοφορίες. Γιατί είχαν μια απίστευτη φωνάρα να τραγουδά και γιατί είναι τόσο σκοτεινοί και όμορφοι όσο και συναισθηματικοί.


The Boy Please make me dance(2009)
Γιατί και στο χείλος της δεκαετίας όταν σου μπήγουν το μαχαίρι το αναγνωρίζεις…


Closer Suddenly Comes…(2000)
Γιατί απλά γίνεται δίσκαρος λεπτό με το λεπτό. Ειδικά όταν σε βαράει το παραμορφωμένο βιολί. Φωνές, κιθάρες, σιγά σιγά κάποιοι μαθαίνουν μια lo-fi αισθητική.


Γ. Αγγελάκας και οι Επισκέπτες Από εδώ και πάνω(2005)
Όταν παύει να το παίζει τραγικός ποιητής, μπορεί να γίνει τόσο δωρικός στους στίχους του και τόσο διαχρονικός στους ήχους του.


Raining Pleasure Flood(2001)
Έκαναν σε όλους γνωστό πως γίνεται ξενόγλωσση ποπ να την ακούει όλος ο κόσμος. Γιατί μερικοί τους μπέρδευαν με ξενους. Γιατί είχαν attitude (με την πολύ καλή έννοια) και γιατί ήταν είναι και θα είναι οι έλληνες radiohead, εδώ στον καλύτερο δίσκο τους!


Κ.Βητα Άγρια Χλόη(2004)
Γιατί ήταν καλύτερο και από το «για σένα με αγάπη» και το «Θήτα» και το «movement» και το «transformation» που ήταν όλοι απίστευτοι δίσκοι. Γιατί τον ακούς μέχρι να λειώσει.


Κόρε Ύδρο Φτηνή ποπ για την ελίτ(2005)
Ίσως είναι ο δίσκος που συναισθηματικά σου ανοίγει μια τρύπα και χωρίς να το καταλάβεις σου πετάει μέσα ότι ζητήσεις. Ιδιόμορφος όσο και ενοχλητικός. Απίστευτος όσο και μαγικός.



Θανάσης Παπακωνσταντίνου Βραχνός Προφήτης(2000)
Επίτέλους βρέθηκε κάποιος που, επειδή δεν ντρέπεται για την παράδοση του, την χρησιμοποιεί χωρίς κανένα κόμπλεξ και γίνεται ο πρώτος έλληνας που ρίχνει μια κλωτσιά στον καθοπρεπισμό του έντεχνου και φτιάχνει tomwaitsικά τραγούδια φτιαγμένα με ελληνικής παραγωγής υλικά…ναι, φυτρώνουν σε κάθε κήπο!. Ίσως ο μοναδικός δίσκος που στο είδος του δημιούργησε το μεγαλύτερο ρήγμα.

9 comments:

  1. ψηφιζω Θ.Π. εναλλακτικος στη συλληψη, στην εκτελεση, στην παραγωγή, στα παντα.

    ReplyDelete
  2. Επίσης να αναφέρω και τους Mary and The boy σαν κάτι πολύ δυνατό. Δεν ξέρω αν έχει θέση στην 20αδα αλλά είναι κάτι που με στιγμάτισε μουσικά.

    ReplyDelete
  3. Apousiazei to ''La Guerra Final'' twn The Earthbound, akoma kalutero apo to Brotherhood of the dog!

    ReplyDelete
  4. Χαίρομαι πάρα πολύ για κάποιες συμμετοχές, κυρίως για τις #12, #14 και #3. Έγιναν αρκετά πράγματα στην ελληνική μουσική αυτή την δεκαετία, το κρίμα είναι που δεν κοινωνήθηκαν σε πολλούς...

    Λογικό μου φαίνεται το Νουμ.1, το αξίζει από μία άποψη, αν και μοιάζει αρκετά μακρινός ο ήχος του πια. Δεν έχει σημασία, ήταν ένας δίσκος-σταθμός για την ελληνόφωνη μουσική. Δίκαιο.

    ReplyDelete
  5. Η πρώτη και η δευτερη επιλογή με βρίσκουν τόσο σύμφωνη! Τώρα να κάνετε μία λίστα με βιντεοκλιπ, είμαι περίεργη να δω αν θα βρούμε 5 αξιόλογα ελληνικά...

    ReplyDelete
  6. χμμμ...δυσκολάκι :)

    ReplyDelete
  7. me exairesh tous kore ydro, to top 20 sas ta spaei

    ReplyDelete
  8. Ξεχάσατε τούτο εδώ:

    http://www.sigmatropic.gr/greek/16Haiku_gr/16haiku_GR.htm

    Για μένα βρίσκεται στην πρώτη τριάδα, για να μην πω στην πρώτη θέση. Απίστευτος δίσκος, και εξίσου φοβερή και η αγγλόφωνη παραγωγή που ακολούθησε. Ο Μπογιατζής είναι μεγάλος μουσικός. :-)

    ReplyDelete
  9. Δεν έχεις άδικο, το είχα ακούσει λίγο η αλήθεια είναι. τότες...μόνο το μεταφρασμένο.

    Είναι πολλά αλλά ακόμα. Και το τελευταιο των earthbound ίσως άξιζε μια θέση ή του Μανώλη Αγγελάκη το Σταματίνα, που ήταν τρομερά ιδιαίτερος δίσκος...

    ReplyDelete